Przejdź do treści
pl

Kalkulator unit economics

Liczy marżę z zamówienia, ile przynosi jeden klient, co zostaje po kosztach pozyskania, LTV/CAC i po ilu zamówieniach zwraca się pozyskanie.

Dane

Wynik

Wypełnij pola – wynik pojawi się tutaj.

Zgłoś błąd
Razem z wiadomością zostanie wysłane:
Reklama

Unit economics jednego klienta

Co liczy kalkulator

Unit economics to pytanie „czy zarabiamy na jednym kliencie”. Bierze się cztery liczby: średnią wartość zamówienia, koszty zmienne na zamówienie, koszt pozyskania klienta i ile razy klient kupuje. Różnica między wartością zamówienia a kosztami zmiennymi to marża z zamówienia. Pomnożona przez liczbę zamówień daje to, co klient przynosi przez cały czas. Minus pozyskanie – i widać, czy coś zostało.

Koszty zmienne to to, co rośnie razem z zamówieniami: koszt własny, dostawa, prowizja systemu płatności, opakowanie. Czynsz i pensje tu nie wchodzą, bo nie zależą od tego, ile zamówień było w tym tygodniu.

Dlaczego LTV / CAC jest ważniejsze niż sama marża

Marża mówi, że na zamówieniu się zarabia. LTV / CAC mówi, ile marży wraca z każdej złotówki reklamy. To właśnie druga liczba decyduje, czy można zwiększać budżet: jeśli jest mniejsza niż jeden, każdy nowy klient kosztuje więcej, niż przynosi, a wzrost tylko przyspiesza stratę.

Punkt odniesienia, który podaje się najczęściej, to 3×. Nie jest normą ani prawem: to reguła empiryczna, która zostawia zapas na koszty stałe, których tu w ogóle się nie uwzględnia.

Zwrot liczy się w zamówieniach, a nie w miesiącach

Kalkulator pokazuje, po ilu zamówieniach marża pokryje pozyskanie, i zaokrągla w górę: pół zamówienia nie istnieje. Ile to miesięcy, zależy od tego, jak często klient wraca, a tej liczby w formularzu nie ma – celowo zastąpiono ją łączną liczbą zamówień przez cały czas.

Jeśli marża jest zerowa lub ujemna, wiersz mówi „nie zwróci się”. To nie błąd obliczenia: żadna liczba stratnych zamówień nie zwróci wydanych pieniędzy.

Czego tu nie ma

Kosztów stałych, podatków i dyskontowania. Dodatnia liczba po pozyskaniu oznacza, że skalowanie ma sens, a nie że firma jest zyskowna: czynsz, pensje i reklama marki opłacane są już z tej marży.

Najczęstsze pytania o unit economics

Co uznać za koszt pozyskania klienta?

Wszystkie pieniądze na pozyskanie za okres podzielone przez liczbę nowych klientów w tym samym okresie. Do budżetu wchodzi nie tylko reklama, ale też pensja osób, które się nią zajmują, i prowizje wykonawców. Najczęstszy błąd to dzielenie budżetu przez wszystkie zamówienia, łącznie z powtórnymi: wtedy CAC wychodzi zaniżony dwu-, trzykrotnie.

Gdzie wpisać pensje i czynsz?

Nigdzie. To koszty stałe, i unit economics ich nie widzi. Pokrywa się je z łącznej marży wszystkich klientów razem, a liczy osobno – progiem rentowności.

Co robić, jeśli klienci kupują różnie?

Policz kilka razy, osobno dla każdej grupy. Średnia wartość zamówienia uśredniona po całej bazie prawie zawsze ukrywa jedną zyskowną grupę i jedną stratną, a łączna liczba wygląda normalnie, dopóki stratnej nie zacznie się skalować.

Dlaczego zwroty zmniejszają liczbę zamówień, a nie dodają się do kosztów?

Bo zwrócone zamówienie nie przynosi ani przychodu, ani marży – po prostu się nie odbyło. Jeśli jednak zwrot kosztuje cię pieniądze – dostawa w obie strony, zniszczony towar – dodaj tę kwotę do kosztów zmiennych na zamówienie.

LTV / CAC = 3 – to dobrze?

To popularny punkt odniesienia, a nie reguła. Zakłada domyślnie, że koszty stałe zjedzą dwie trzecie marży. Jeśli twoje koszty stałe są mniejsze, wystarczy mniejszy wskaźnik; jeśli w biznesie jest długi cykl sprzedaży, potrzebny jest większy zapas.

Czy można użyć tych liczb do planowania reklamy?

Tak, ale ostrożnie: CAC rośnie razem z budżetem. Tanie kanały kończą się pierwsze, dlatego liczba policzona przy obecnym budżecie nie przenosi się na budżet dziesięć razy większy bez sprawdzenia.

Reklama

Zgłoś błąd

Razem z wiadomością zostanie wysłane: